ابر کشتی ها و تاثیرات آنها بر کشتیرانی و دنیای تجارت (قسمت اول-تاریخچه پیدایش و تحول)

توسطAlika0069 4 ماهپیش

پیدایش و تحول کشتی های کانتینر بر

از تاریخ پیدایش کشتی های کانتینر بر در اواسط دهه ۱۹۵۰ تا الان، آنها هشت موج تغییر را پشت سر گذاشته اند:

http://vip.opload.ir/vipdl/96/1/alika00691/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%DA%A9%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D8%A7.jpg

الف) با ورود کانتینر به عرصه کشتیرانی و نیاز به وسیله ای اختصاصی برای حمل  دریایی در دهه ۱۹۶۰ برخی از تانکر های نفتکش با بعضی تغییرات ساختاری در روی عرضه توانستند قابلیت حمل  کانتینر را – به تعداد ۱۰۰۰ کانتینر ۲۰ فوت- که البته به شکل امروزی نبود پیدا کنند. این کشتی ها با خود جرثقیل داشتند زیرا در آن زمان بیشتر بنادر فاقد امکانات مخصوص کانتینر Related imageبودند. در حقیقت اولین کشتی کانتینر بر با نام IdealX از یک کشتی نفتکش جنگ جهانی دوم ساخته شده بود. این گونه کشتی ها سرعتی بسیار پایین معادل ۱۸ تا ۲۰ گره داشتند. اما نسل دوم کشتی های کانتینر بر در دهه ۱۹۷۰ – شکل اولیه کشتی های کانتینر بر امروزی- با قرار دادن سلول به منظور حفظ و امنیت بهتر کانتینر و همچنین ظرفیت بالاتر –بعلت قابلیت انبار نمودن کانتینرها در تمام مکان های کشتی عرشه و زیر عرشه-  ساخته شدند که سرعتی معادل ۲۰ تا ۲۴ گره داشتند.

 

 

 

ب) در دهه ۱۹۸۰ نیاز مبرم صنعت به صرفه جویی ناشی از مقیاس باعث شد کریرها به فکر ساختن کشتی های بزرگتر با ظرفیت بیشتر افتادند تابتوانند هزینه ها را با سرشکن نمودن بین تعداد بیشتری کانتینر پایین بیاورند. البته مهمترین مانع بر سر راه این تصمیمات عرض کانال پاناما بود که محدودیت بزرگی را با ظرفیت عبور ۴۰۰۰ کانتینر ۲۰ فوت از خود بر آنها تحمیل نمود. به همین دلیل نسل سوم کشتی های کانتینر بر که در دهه ۸۰ ساخته شد به پانامکس نامگذاری گردید. البته کریرها سعی نمودند با طویل تر نمودن کشتی ها ظرفیت آنها را بالا ببرند که محدودیت بعدی با نام آبخور نیز بر آنها تحمیل شد.Image result for panamax container ship

پ) کشتی های بزرگتر از پانامکس خطر به گل نشستن داشتند و بنادر نیز هزینه های بیشتری را برای آنها به علت نیاز به امکانات بیشتر داشتند. اما کشتی APL C10  برای اولین بار در سال ۱۹۸۸ با ظرفیت ۴۴۰۰ کانتینر ۲۰ فوت از عرض ۳۲.۲ متر کانال پاناما تجاوز کرد و اولین کشتی از نوع پانامکس ۱ و ۲ –یا همان پست پانامکس- شناخته شد. پانامکس های ۱ و ۲ از نظر طول تفاوت چندانی با پدر خود نداشتند تنها فرق آنها در عرضشان بود که آنها را کارآمد تر می نمود. بعد از آن کشتی ها به مرز ۶۰۰۰TEU و در دهه ۹۰ به ۸۰۰۰ TEU رسیدند. اما در نهایت محدودیت آبخور (۱۳ متر) مانع از افزایش ظرفیت کشتی ها شد تا جایی که اپراتورهای بنادر مجبور به انجام عملیات لایروبی شدند تا آبخور بیشتری را برای پهلو گرفتن کشتی های بزرگتر فراهم نمایند.

ت) بعد از عملیات عریض تر نمودن کانال پاناما؛ کشتی هایی با ظرفیت ۱۲۵۰۰ TEU با نام پانامکس نوین شکل گرفتند که برای سرویس های آسیا و اروپا به آمریکای شمالی و جنوبی و بالعکس به کار می رفتند. البته کشتی های پانامکس نوین در عرض (۱۹ تا ۲۰ کانتینر) و طول (۱۷ تا ۲۲ کانتینر) تفاوت دارند.

د) در سال ۲۰۰۶ نسل سوم کشتی های پست پانامکس (Post Panamax) با ظرفیت ۱۰۰۰ تا ۱۴۵۰۰ TEU با کشتی سری E به نام Emma Maersk توسط مرسک به بازار  آمد و آن را از آنجا که از محدودیت عرضی جدید کانال پاناما نیز فرارتر می رفت، پست پانامکس نوین (Post New Panamax ) نامگذاری نمودند. با طویل تر شدن کشتی های سری E در سال ۲۰۱۳ مدل Triple E معرفی شد که ظرفیت ۱۸۰۰۰ کانتینر ۲۰ فوت را داشت. این کشتی ها بیشتر مسیرهای اروپا و آسیا فعالیت می کنند.

آخرین کشتیهایی که در سال ۲۰۱۷ به کریرهایشان تحویل داده شدند MOL Triumph با ظرفیت ۲۰۱۷۰ TEU، Madrid Maersk با ظرفیت ۲۰۵۶۸ TEU و OOCL Hong Kong با ظرفیت ۲۱۴۱۳ می باشند که آخری در ماه می ۲۰۱۷ تحویل کریر خود داده شد.Image result for OOCL Hong Kong

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بندر شهید رجایی در حال حاضر ۱۷ متر آبخور دارد و قابلیت پهلودهی به کشتی با وزن مرده ۱۵۰۰۰۰ تن معادل ۱۴۰۰۰ TEU را دارا می باشد.

دسته بندی ها ::
  تحلیل اقتصادی, لجستیک و زنجیره تامین
این پست به اشتراک گذاشته شد 0 بارها
 000

لغو پاسخ

لطفاً ایمیل درگاه پرداخت خود را وارد کنید .